هر ضمیری که تعیین کننده ی صیغه ی فعل باشه فاعل یا نائب فاعل یا اسم آن فعل ناقصه است مانند : " تما " در - ذهبتما - نُصِرتما - أصبحتما

ولی اگر به فعل متصل شده و بیانگر صیغه ی آن فعل نباشد قطعاً مفعول به است و آن فعل متعدیه مانند : نصرَهما در اینجا "هما " تعیین کننده صیغه ی فعل نصر نیست .
اسم استفهام قبل از اسم یا ضمیر حتماً خبر مقدم است ( قبل از ناقصه خبرمقدم آن ) مانند : مَن الفائز ؟ کیف أنت ؟ أینَ کنتم ؟

اسم استفهام + یک اسم = خبر + مبتدا

ولی اگر قبل از فعل تام بیاید در پاسخ آن هر نقشی بیاید ؛ اسم استفهام همان نقش را خواهد داشت :
من و ما + فعل لازم = مبتدا + خبر مانند : من ذهب ؟

من و ما + فعل متعدی + مفعول = مبتدا + خبر مانند : من رأیتَهَ ؟

من و ما + فعل متعدی( اگر مفعولش نیاید ) من و ما مفعول به مقدم می شود مانند : من رأیت ؟

کیف + فعل تام > کیف حال و محلا منصوب کیف ذهب ؟ ذهب مسروراً .

آین یا متی + فعل = مفعول فیه مقدم و .... متی ذهب ؟ ذهب صباحاً.

در مورد پسوند " ت "در فعل ؛ اگر قبل از "ت" ساکن باشد حتماً ضمیر متصل فاعلی است و در غیر آن نشانه ی ماضی للغائبة است و نقشی ندارد.